پرجمعیت ترین گروه هنری در کرج با مدیریت سعید نصیری در سال 1379 تاسیس شده است

نمایشها:خنجری تشنه بر خون خدا،خون بر رخ خورشید،توبه،سحوری،خرس،بچه های محله آفتاب،پدر عشق،چادری خاکی تو از خاک

گروه فرهنگی و هنری سادیار:

گروه فرهنگی و هنری "سادیار" از سال 1387 فعالیت خود را در کرج آغاز کرده و تاکنون بیش از یکصد نمایش را با کارگردانهای مختلف به اجرای عمومی رسانده است.

این گروه فرهنگی و هنری، آثاری همچون "لودرچین" ، "عباس هندو" ، "از تولد تا تولد" ، "ردپای سرخ خورشید" ، نمایش کمدی "بیوه های غمگین سالار جنگ" و و "یاس کبود یثرب" را در کارنامه خود دارد.

محمد عسگری یکی از مهمترین کارگردانان این گروه نمایشی است.

گروه فرهنگی هنری خورشید البرز:

گروه فرهنگی، هنری "خورشید البرز" یکی از بزرگترین گروههای فرهنگی و هنری کرج است که فعالیت خود را از سال 78 در این شهرستان آغاز کرده و آثاری همچون "سردار بی سر" ، "مسافر سحر"، پرستوی بی سر" و "نوای بینوایان" را در کارنامه خود دارد.

فرشید عبدالملکی از مهمترین کارگردانان این گروه نمایشی است.

گروه فرهنگی و هنری همراهان:

گروه فرهنگی و هنری "همراهان" از سال ١٣٧٧ فعالیت خود را در کرج آغاز کرده و تاکنون بیش از 40 نمایش را به روی صحنه برده است و دارای 10 عضو ثابت و یکصد عضو متغیر است.
این گروه فرهنگی و هنری ، اجرای نمایشهایی همچون "میشی و درسهای جنگل" ، "دعوای سگ و گربه" ، "دوست خوب کیه" ، "زاغ زاغک دمت کو؟ " ، "قصه های کلاغه" و " شیطونک و فرشته ها" را در کارنامه هنری خود دارد.

کارگردانی بیشتر این نمایشها را حمیدرضا نعیم حسنی برعهده داشته است.

گروه فرهنگی هنری یاس:

گروه فرهنگی و هنری یاس از سال ؟ فعالیت خود را آغاز کرده و تاکنون بیش از ٢٨ نمایش را به روی صحنه برده است و دارای ۴٠ عضو است.

این گروه فرهنگی و هنری، اجرای نمایشهایی همچون "همایش عشق" ، زاغهای شب، بازیگر و زنش و آگهی ازدواج را در کارنامه هنری خود دارد.

کارگردان این گروه نمایشی، بهزاد توانگر روستا است.

گروه فرهنگی هنری خنده:

گروه فرهنگی و هنری "خنده" از سال 1377 فعالیت خود را آغاز کرده و تاکنون 25 نمایش را روی صحنه برده است که از جمله آنها می توان به چهار صندوق شادی اشاره کرد.

خانواده عابدینی از جمله خانواده های هنرمند کشور به شمار می رود که یک نفر توانسته است هنر خود را به سایر اعضای خانواده آموزش دهد و جمعی شدن کار هنری در ارتقای تکنیک های هنری و برطرف کردن کاستی ها نقش موثری دارد.

این خانواده هنرمند از  منصور عابدینی (پدر خانواده) و فرزندان شامل خسرو و نادر عابدینی، مینا و آناهیتا عابدینی است که بیشتر آثار خود را در نمایشگاه هنرهای تجسمی خانواده عابدینی برپا می کنند.

استاد "منصور عابدینی" 82 ساله دارای 70 سال سابقه هنری در رشته نقاشی و هنرهای تجسمی است که فعالیت هنری خود را از 9 سالگی آغاز کرده و سابقه 40 سال تدریس نقاشی ( از جمله در دارالفنون ) ، برگزاری دهها نمایشگاه انفرادی و جمعی در کشور و کسب عنوان پیشکسوت گرافیک ایران از سوی موزه هنرهای معاصر را در کارنامه هنری خود دارد.

استاد نادر عابدینی رییس انجمن هنرهای تجسمی کرج است که ٢۵ سال فعالیت هنری و تدریس را در کارنامه خود دارد.

یکی از آخرین آثار نقاشی منصور عابدینی ، تابلوی حضرت یوسف (ع) است که مورد توجه شهروندان و کارشناسان هنری قرار گرفته است. 
تکنیک به کار رفته در  آثار نقاشی خانواده عابدینی، رنگ روغن، مداد رنگی و مواد ترکیبی است که خوشنویسی و کتیبه نویسی نیز در آنها به کار رفته شده است. 
سبک آثار نقاشی خلق شده آنان نیز کلاسیک ایرانی و فیگوراتیو اکسپر سیو نیسم است. 

آدرس سایت خانواده عابدینی:

www.abedini.com

"محسن گلستانی" مدیر شهرک هنری راز در کرج دارای ٢٠ سال فعالیت هنری و سازنده کوشک نخبگان (Scholars Pavilion) است این کوشک یا چهار طاقی است، توسط ایران به سازمان بین‌المللی مستقر در مرکز بین‌المللی وین (اتریش) در تاریخ 19 خرداد 1388 اهدا شده، نماد ملی و آیینی ایرانیان است که در صحن محوطه اصلی دفتر سازمان ملل در وین تعبیه شده است.

از دیگر کارهای او می توان به زیباسازی فضاهای ایستگاههای مترو و مجسمه سازی برسر بازارها ... اشاره کرد.

محسنی در زمره 20 هنرمند مطرح کشور به شمار می رود و اکنون در حال رمز گشایی نقوش تخت جمشید است تا در قالب کتاب " اسرار هویدای تخت جمشید " تاریخ و فرهنگ پر گهر ایران زمین به جهان معرفی شود.

آنچه در زیر می خوانید درباره این تحقیق است:

بی تردید آنچه امروز از تخت جمشید بجا مانده یکی ازمهمترین و ارزشمندترین آثار تاریخی و فرهنگی ایران باستان بشمار می رود، هرچند که محتوا و ماهیت آن تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است . از این روست که بسیاری از مردم ، زیبایی و اهمیت این گنجینه ملی را تنها در معماری آن می دانند درحالی که مفاهیم نوشتاری و نقش برجسته های روی سنگها و مجسمه های این بنا، دنیایی از رمز و رازهای قلمرو پهناور ایران باستان را در خود نهفته دارد. در حقیقت شکل و حجم کلی این نقش ها، زبان نوشتاری آن دوران را بیان می کند که به آن زبان هیروگلیف اطلاق می شود.
شاید باور عمومی از آثار بجا مانده از تخت جمشید، وجود یک قصر و کاخ پادشاهی آن دوران است ، باوری که به زعم برخی محققان چندان با واقعیت تطبیق ندارد و آنان معتقدند اینجا معبد و مکان مقدسی برای یادآوری نعمتهای خداوندی و تذهیب نفس و برگزاری آیینهای خاص عبادی بوده است . اکنون راز و رمز و مفاهیم نهفته در نقشهای تخت جمشید توسط محقق و پیکرتراش شهیر ایرانی ، محسن گلستانی ، درحال رمزگشایی است تا در قالب کتاب اسرار هویدای تخت جمشید تاریخ و فرهنگ پرگهر ایران زمین به جهان معرفی شود.
این محقق بخشی از اسرار نهفته در تخت جمشید را اینگونه تشریح می کند: در اولین دروازه تخت جمشید موسوم به دروازه ملل ، مجسمه گاو است که این گاو سمبل انسان بهیمی است ، یعنی انسانی که تنها به خوردن و خوابیدن و غرایز حیوانی ، می اندیشد.
وی اضافه کرد: درطول تاریخ تمدن بشری ، گاو همواره به طور نمادین به نفس
و تن آدمی تشبیه شده و حتی در قرآن کریم نیز سوره ای به این نام وجود دارد. گلستانی خاطرنشان کرد: نقشها در جای جای تخت جمشید، مفاهیم و معناهایی را به انسانها یادآوری می کند و علایم و نمادهای این نقشها بیانگر حقیقت چگونه زیستن بشر است که بیننده و انسان واقع گرا و موحد با دیدن ، یافتن و دانستن این نشانه ها و پیامها به نقشه گنج وجود خود پی برده و آنها را سرلوحه زندگی خود قرار می دهد. به گفته وی ، مجسمه یک انسان درحال کشتن یک گاو بالدار در نقشهای تخت جمشید به معنای این است که هنگام خارج شدن از این مکان باید بر نفس خود غلبه کرده باشید. وی ادامه داد: انسان بالدار در این بنای تاریخی نشان از انسان کامل است و
در بالهای این انسان هفت نقش خودنمایی می کند که اشاره به هفت مرتبه تعالی انسان ، هفت روز تکوین و هفت شهر عشق است .
وی گفت: نقشهای بال پرنده سمبلی از پرواز و رفتن به سوی تعالی و آسمانها
و به طور کلی چگونه زیستن است و نقش مرتبه پرها تا رسیدن به خط فنا، نشانه ای از سمبلهای هفت خوان رستم و هفت روز آفرینش است .
این هنرمند چیره دست که اکنون ساکن کرج است در خصوص علامت گل هور یا دوازده پر در نقشهای تخت جمشید اظهار داشت : واژه هور به معنای خورشید است که نشانه و سمبلی از خورشید عالم تاب جهان است . وی توضیح داد: گل هور با دوازده شعاع نورانی ، یادآور دوازده ساعت شب و روز و نیز دوازده ماه سال است و این دوازده شعاع در ادیان توحیدی همیشه سمبل آخرت و تعالی بوده است .
گلستانی گفت: در فرهنگهای جهانی ، نورانیت باطن ، 12 شعاع دارد و بدون اغراق می توان گفت که این نقش در جای جای تخت جمشید یادآور نام خداوند خالق هستی است . وی یادآور شد: مجسمه های تخت جمشید الفبایی هستند که در طول تاریخ و در گذر فرهنگهای مختلف ، اسرار، اسطوره ، باور و الفاظ گرانمایه ای را در خود جاودانه کرده اند. این محقق با اشاره به نقش دروازه ملل تخت جمشید افزود: در این نقشهای حک شده برروی سنگها، گوشها و چشمان بزرگ نشانه شنوا بودن و بینایی حقایق ، نقش حلزونی شکل نشان و نمودار حرکت هدفمند و سم حیوان نیز نمادی از پایداری ، قدرت و آرامش دنیا است . وی تاکید کرد: نباید فراموش کرد که ایرانیان همواره در نمایش باورها و خلاقیت سرآمد جهانیان بوده و چه بسا آثار تاریخی فراوانی در گوشه و کنار این دیار کهن وجود دارد که منتظر روحهای تشنه و مشتاقی است تا اسرار خود را برای آنان فاش کنند. این استاد دانشگاه گفت: تعالی ، کمالگرایی ، طلب علم و وحدانیت خدا همواره درروح آزدایخواه ایرانیان انعکاس داشته که جلوه ای ازاین ویژگیهای
علوی را می توان در تخت جمشید شاهد بود. محسن گلستانی که اکنون در دانشگاههای الزهرا و سوره تدریس می کند از شش سال پیش کار تحقیق در مفاهیم نقشهای تخت جمشید را آغاز کرده و پیش بینی می کند این تحقیق تا سه سال آینده ادامه داشته باشد.
این کارشناس هنرهای حجاری و سنگ تراشی مدرک مجسمه سازی خود را از دانشگاه هنرهای زیبای تهران و مدرک هنری خود را از سازمان میراث فرهنگی دریافت کرده و در زمره 20 هنرمند مطرح کشور بشمار می رود.

طنین دوباره نوای چنگ از سرزمین ایران
زمانی شاید صدای چنگ را فقط در نوار قصه ها آنجا که پری قصه برای فرار حسن از دست غول جادو چنگ می نواخت، شنیده باشیم اکنون اما دوباره می توان به نوای چنگ از سرزمین ایران ، دل و گوش سپرد.
چنگ سازی است با صدای افسانه ای که قرنها، طنین و آوای دلنشینش روح زیباپسندانه بشر را سیراب کرده و گرچه اصالت ایرانی دارد و صدایش از سرزمین جاوید ایران برخاسته اما آوای جادویی این ساز مدتی چند، در ایران خاموش شد و اینک به پاس شیفتگان هنر موسیقی و تمدن و فرهنگ غنی ایران زمین، دوباره احیا و طنین انداز شده است

.
گرچه ساز چنگ به عنوان قدیمی ترین ساز سیمی جهان مربوط به شش هزار سال پیش در خوزستان ایران یافت شده اکنون اما در میان اسامی چنگ نوازان مشهور جهان که در دانشنامه جهانی ویکی پدیا آمده نامی از چنگ نوازان ایرانی نیست.
و شاید جالب باشد که در ایران با این تمدن موسیقیایی غنی، تعداد چنگ نوازان بسیار معدود است و شاید تنها در کشور فقط یک چنگ نواز داریم که به اجرای برنامه و کنسرت می پردازد.
"عبدالعلی باقری نژاد" ، استاد کار ساخت آلات موسیقی و احیاگر چنگ ایرانی به گفته خودش تنها چنگ نواز ایرانی است که به صورت گروهی برنامه اجرا می کند.
وی می گوید: سرزمین ایران، طلیعه دار فرهنگ موسیقی در جهان است اما متاسفانه حتی در زمینه چنگ که بومی کشور خودمان است، در دوران معاصر اما چنگ نواز حرفه ای در ایران نداریم.
وی افزود: پیدا شدن چنگ با قدمت شش هزار ساله در ایران نشان از تمدن موسیقی ایران است که از تمام دنیا غنی تر است.
وی تصریح کرد: انواع ساز چنگ در قرنهای مختلف در ایران یافت شده است از جمله چنگ منحنی مربوط به قرن هفتم هجری قمری از صفی الدین عبدالمومن ارموی (ارومیه ای )، و
تصویر چنگ در تمام آثار باستانی ایران زمین از دوران هخامنشیان گرفته تا سلوکیان دیده می شود اما اوج دوران موسیقی و گروه نوازی (ارکستر) به دوران ساسانیان بازمی گردد.
وی گفت: انواع ساز چنگ یا "هارپ" به چهار دسته کلی چنگ ارکستری، چنگ سنتی، چنگ باستانی و چنگ تزیینی تقسیم می شود که خود ار لحاظ شکل ظاهری به 17 نوع الگو و فرم چنگ تقسیم می شود از جمله "چنگ زاویه دار، چنگ منحنی، چنگ ون ، چنگ لیر(چنگی در یونان که به شکل U است)".
وی خاطرنشان کرد: گرچه اروپا مدعی ابداع چنگهای پدالی(چنگهایی که به کوک احتیاج ندارند) و ادعا می کنند این چنگها در قرن 18 میلادی در آلمان پایه گذاری شده اما همین چنگها نیز براساس چنگهای زاویه دار شرقی ساخته شده است.
وی درباره تکنیک نواختن ساز چنگ گفت: چنگ، سازی رشته ای است که با انگشت نواخته می شود که تکنیک نوازندگی در جهان هشت انگشتی است اما تکنیک نوازندگی در ایران طبق اطلاعات استخراج شده از مستندات باستانی، ده انگشتی است.
وی در وصف شکل ظاهری چنگ به چکیده ای از کتاب "کنزالتحف" ، استناد کرد: "صندوقچه ای، صندوق صوتی چنگ منحنی . این صندوق حدود 109 سانتی متر طول دارد و دسته چنگ 81 سانتی متر درازا داشته . در این ساز 24 تا 25 رشته از موی بز کشیده می شده است. یک سر تار به صندوق صوتی و سر دیگر آن به میخهای فلزی و یا گوشی های ساز که به آنها "ملاوی" گفته می شد، متصل می شده است. این میخها برروی قطعه چوبی افقی نصب می شده ، برخی چنگها 35 تار داشته اند و تمام دامنه قاعده ساز را شامل می شده است."
وی گفت: ساز چنگ در ایران نیز متداول از چهار رشته سیم بوده که در دوره ساسانیان به 11 رشته می رسد و در دوران اسلامی تا 35 رشته هم می رسد که ساز منقوش در کتاب "الادواری" (عبدالمومن ارموی) 35 رشته ای است.
باقری نژاد افزود: موسیقی در دوران کهن ایران پایه عبادی داشته و به طور کلی نوازندگان برای مراسم عبادت و قربانی کردن می نواختند.
این سازنده و نوازنده چنگ اظهار داشت: در تصویر که در ایذه مالمیر خوزستان کشف شده سه نوازنده را نشان می دهد که هنگام ورود شاه هانی (پادشاه ایرانی) به نوازندگی مشغولند.
وی خاطرنشان کرد: پیدایش چنگ از پیدایش کمان نشات گرفته است، در اثر تیراندازی زه مرتعش و صدای کمی به گوش می رسید.
وی گفت: چنگهای اولیه شکل کمانی از نی و چوب بوده که زهی میان آن کشیده شده است.
وی خاطرنشان کرد: کتیبه ای از چغامیش خوزستان پیدا شده مربوط به هزاره چهارم قبل از میلاد مربوط به دوره ایلامیان که تصویر قدیمی ترین ارکستر جهان برروی آن حک شده است در این تصویر نوازنده ساز کوبه ای، نوازنده ساز بادی و یک خواننده مشاهده می شود که پیدا شدن تصویر کامل یک ارکستر باستانی به این شکل در جهان بی سابقه بوده است.
باقری نژاد اضافه کرد: از دیگر تصاویر چنگ یافت شده در باستان ایران مربوط به تصویر چنگ برروی جام مفرغی در لرستان که به 1200 سال قبل از میلاد مسیح بازمی گردد.
وی یادآور شد: چنگ از جمله سازهایی است که صدای بسیار افسانه ای دارد و هرآهنگی از شاد تا غم انگیز می توان با آن نواخت اما به هرحال صدایش افسانه ای است.
این نوازنده افزود: آخرین چنگ نواز ایرانی در دوران صفویه به نام "سلطان محمد چنگی" بوده است و اکنون چنگ نواز استاد و ماهر نداریم گرچه به تازگی آموزش چنگ نوازی را آغاز کرده ام و 16 شاگرد (از جمله خانواده خودم) دارم.
وی گفت:از چنگ نوازان به هیچ وجه حمایت نمی شود و این درحالی است که مشابه سازی چنگها از روی نسخه های باستانی و احیای نوازندگی چنگ ، یک کار پژوهشی ملی است و باید به آن بها داده شود و مسوولان بیشتر توجه و حمایت کنند.
وی این پرسش را مطرح ساخت که چرا باید تاریخ "چنگ منحنی" در منابع گوناگون خارجی به مصر نسبت داده شود در حالیکه متعلق به ایران است؟
باقری نژاد یادآور شد: باید حمایتهای ملی برای تولید و احیای نوازندگی چنگ و اجرای طرحهای پژوهشی در این زمینه صورت گیرد تا نتیجه بگیریم.
وی تاکید کرد: در شهرها و دانشگاههای مختلف ایران باید رشته چنگ نوازی ، راه اندازی شود تا مردم بدانند چه چیزی را از دست داده ایم و باید آن را پیدا کنیم.
به هرحال شاید امروز گامهایی هرچند بزرگ اما درخور توجه در زمینه احیای چنگ نوازی، این هنر موسیقیایی باستانی با اصالت ایرانی برداشته شده اما بدیهی است که احیا و پرورش استادان چنگ نواز آنگونه که شایسته نام ایران در جهان است به توجه و حمایت مسوولان ذیربط فرهنگ و هنر ایران دارد.
آمدن گاه به گاه "ارنستین استوپ"، پروفسور رشته چنگ نوازی هلند برای آموزش هرچه بهتر چنگ به خانواده باقری نژاد ، از جمله فرصتهایی است که باید بیشتر به آن توجه کرد و از آن برای طنین افکن شدن نغمه چنگ ایرانی در دانشگاههای ایران ، بهره جست.
گفتنی است ، باقری نژاد این هنرمند نوازنده تاکنون دو نمونه چنگ دوره ساسانیان که از سنگ نگاره های طاق بستان کرمانشاه به دست آمده و یک چنگ مربوط به دوران اسلام (مغنی سرود) را مشابه سازی کرده است و اکنون نیز در حال مشابه سازی یک چنگ متعلق به شش هزار سال از روی مستندات و کتیبه هایی است که در خوزستان یافت شده است.
باقری نژاد تنها نوازنده ای است که برای نخستین بار در جهان چنگ و تنبور را به صورت ارکستری با هم می نوازد و خانواده او (همسر و دو دختر 13 و 11 ساله ایشان به نامهای زینب و معصومه) تنها خانواده چنگ نواز ایرانی هستند.
عبدالعلی باقری نژاد متولد کرمانشاه که کارخود را از سال 70 آغاز کرده،کار خود را با تدریس موسیقی در خوزستان آغاز کرد و دارای گواهینامه درجه دو در رشته ساخت سازهای سنتی است هرچند که دیپلم خود را در رشته برق در هنرستان گرفته است.
ساز چنگ غالبا از جمله چوبهای گردو و افرا ساخته می شود.
چنگهای بزرگ را در ایران اشتباها "هارپ" می گویند در حالیکه در جهان به هر نمونه از چنگ، "هارپ" می گویند.
قیمت چنگها از 450 هزار تومان تا مدلهای پدالی که قیمت آن به 15 تا 30 میلیون تومان می رسد، متغیر است این گرانی قیمت به خاطر ساختمان پیچیده و ساختن دشوار آن است.
کارگاه موسیقی درویش خان به آدرس کرج-شاه عباسی- میدان توحید- پاساژ شرکا
آدرس سایت اینترنتی: http://www.darvishkhan.ir
آموزش هر 12 جلسه 150 هزار تومان و دو سال طول می کشد تا نوازنده آماتور شود.
منحنی بیا و نوایی بزن
به یکتایی او دوتایی بزن

ساناز حسینی خواه

تصویرهایی از "عبدالعلی باقری نژاد و خانواده او" احیاگر چنگ ایرانی

تجسم یاد ایام با هنر تجسمی

کودکی دستهایش را دور دریچه شهرفرنگ حلقه کرده و درون آن را تماشا می کند، شهر، شهر فرنگه، از همه رنگه، خیلی قشنگه، خوب تماشا کن.
کاسبی برروی چارپایه، "چاقاله بادام" می فروشد، سبزه بادوم، ریزه بادوم تازه و خوشمزه بادوم.
آنسوتر قصابی مشغول خردکردن گوشت برای چند مشتری خانم با چادرهای مشکی و گل گلی است، قهوه خانه و قلیان هایش، کله پزی زیرگذر، خرازی، نانوایی سنگکی، کرسی، چراغ گردسوز با سه پایه رویش و ...
این همه گوشه ای از دست ساخته های حبیب الله دل شکیب ساکن کرج است که به گفته خودش دلش می خواهد که تماشاگران آثارش را به خاطره های گذشته های نه چندان دور بازگرداند.
او که با استفاده از همین دست ساخته ها برخی ضرب المثل های اصیل ایرانی نظیر موش تو سوراخ نمی رفت را نیز به تصویر کشیده است، برای این آثار ابداعی خود نام "کارادل" را انتخاب کرده است.
آثاری که تاکنون نزدیک به یکصد بار درموزه ها، بوستانها و فرهنگسراهای مختلف کشور به نمایش گذاشته شده و اغلب با استقبال چشمگیر مواجه شده است.
دل شکیب می گوید: از نوجوانی به دیدن آلبوم عکسهای قدیمی بسیار علاقمند بودم که با برجسته سازی به آدمها و اشیا اطراف آنها که در این عکسها می دیدم، بعد تازه ای بدهم.
او که بازنشسته شرکت نفت است، افزود: ابتدا با استفاده مواد گوناگون نظیر چوب، گچ و خمیر برای بعدبخشی به عکسها تلاش کردم اما نتیجه کار رضایت بخش نبود.
وی گفت: با گذشت دو سال با علاقه شدیدی که به این کار داشتم دست به ابداعی با استفاده از طلق پی وی سی، رنگ و حرارت زدم که حاصل آن خلق این آثار و برپایی دهها نمایشگاه شد.
دل شکیب اظهارداشت: اکنون 20 سال از خلق نخستین آثار که به گفته وی سبک جدیدی در هنرهای تجسمی و حجم سازی بشمار می رود، گذشته است و خودش هم فکر نمی کرده است که این چنین مورد استقبال قرار گیرد.
او با نرم کردن پی وی سی و سپس حالت دادن و رنگ آمیزی آثار خود، قادر است با دستهای هنرمندانه اش تقریبا همه فضاها، اشیا و آدمهای اطراف خود را شبیه سازی کند.
دل شکیب تاکید کرد: انتظار هیچ منفعت مالی ندارم، و حتی تقاضای خرید برخی از آثارم را رد کرده ام و تنها تماشای آنها توسط مردم وپرسشهای آنان و اینکه این آثار ماندگار خواهد شد، مرا راضی می کند.
او اسم "کارادل" به این آثار  به معنی "کار، ابداع ، دل شکیب" توصیف کرد و گفت: به تلاشهایم ادامه خواهم داد و امیدوارم این آثار روزی به موزه ها راه یابد.
دل شکیب دستکم تاکنون 250 اثر از آداب و رسوم مردمان قدیم و مجموعه ضرب المثل های ایرانی را در قالب تابلوهای نقش برجسته سه بعدی خلق کرده و به نمایش گذاشته است.
اینکه نام این آثار کارادل باشد یا هرچیز دیگری مهم نیست چرا که این هنرمند کرجی توانسته است با آثار خود تماشاگران زیادی را جذب کند.